|
This story was narrated in Persian verse by Dastvar Nōšervān ī Marzbān who lived in Kirman (Persia, 17th century). Two copies of this story are found in India:
A: Bombay University Library, Volume LXVI, 1a-10a, قصهء دختر موبد با خرس دادن بعدش رفتن و عجايبها ديدن B: Khudabakhsh Oriental P. Library, Patna, N° 3766, 415b-419b, قصهء دختر موبد با خرس و کيفيت مثل نمودن ازپند Here is the Pārsīg rendering of the story: |
dastvar nōšervān ī marzbān ped dahum sadag ī yezdegirdīg ped kirmān hamē zīst. andar do nāmag ī bahman espedyār ī suratī az kirmān ō hindūgān būm burd, nām ī ōy mad ested abāg hān ī-š do brādar, frēdōn ud bahrām : ēk nibišt ēstād ped ādar rōz tīr māh kahvan sāl 996 pas az yazdegird, ud ēk ped ādar rōz vahman māh kahvan ī ham sāl (= 26-27 Aug. 1627 A.D.). ped hān sāl ōy zarmān būd, cē nāmagīhā ī pusar ī ōy dastvar rustam pas az hān zamān nibišt, nām ī ōy nē burd. dastvar nōšervān ē-cand gāh rāyēnīd. ēdar āzend ī-š frāz srūd ested :
|
|
|||||||||